Home » روژه » فضيلت شتافتن به افطار و آنچه که بدان افطار کند و آنچه که بعد از افطارش بگويد

فضيلت شتافتن به افطار و آنچه که بدان افطار کند و آنچه که بعد از افطارش بگويد

عَنْ سَهْلِ بنِ سَعْدٍ رضِيَ اللَّه عَنْه، أَنَّ رسُولَ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قَال: « لا يَزالُ النَّاسُ بخَيْرٍ مَا عَجلوا الفِطْرَ » متفقٌ عليه. 

از سهل بن سعد رضی الله عنه روايت است که:

رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: هميشه مردم به خير اند، تا ماداميکه در افطار شتاب نمايند. 

 وعن أَبي عَطِيَّةَ قَال: دخَلتُ أَنَا ومسْرُوقٌ على عائشَةَ رَضِيَ اللَّه عَنْهَا فقَالَ لهَا مَسْرُوق: رَجُلانِ منْ أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم كلاَهُمَا لا يَأْلُو عَنِ الخَيْر: أَحَدُهُمَا يُعَجِّلُ المغْربَ والإِفْطَار، والآخَرُ يُؤَخِّرُ المغْرِبَ والإِفْطَار؟ فَقَالَت: مَنْ يُعَجِّلُ المَغْربَ وَالإِفْطَار؟ قال: عَبْدُ اللَّه ­ يعني ابنَ مَسْعودٍ ­ فَقَالَت: هكَذَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم، يصْنَع. رواه مسلم.

از ابو عطيه روايت شده که گفت:

من و مسروق بر عائشه رضی الله عنها داخل شديم. مسروق به وی گفت: دو نفر از اصحاب محمد صلی الله عليه وسلم هستند که هيچکدام شان در انجام خير کوتاهی نمی کنند. يکی از آنها در ادای نماز مغرب و افطار عجله می کند و ديگری نماز مغرب وافطار را به تأخير می اندازد.

وی گفت: رسول الله صلی الله عليه وسلم اينگونه عمل می کردند. 

وَعَنْ أَبي هُريرَةَ رَضِيَ اللَّه عنْهُ قال: قالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم، قال اللَّه عَزَّ وَجَلَّ: { أَحَبُّ عِبَادِي إِليَّ أَعْجَلُهُمْ فِطْراً } رواه الترمذي وقال: حَديثٌ حسن.

 

از ابو هريره رضی الله عنه روايت است که:

پيامبر صلی الله عليه وسلم فرمود: خداوند عزوجل فرمود: محبوبترين بندگانم نزدم کسی است که در افطار پيش از همه شتاب می کند.

 وَعنْ عُمر بنِ الخَطَّابِ رَضِي اللَّه عَنْه، قال: قال رَسولُ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « إِذا أَقْبَلَ اللَّيْلُ مِنْ ههُنَا وأَدْبَرَ النَّهَارُ مِنْ ههُنا، وغَرَبتِ الشَّمس، فَقَدْ أَفْطَرَ الصائمُ » متفقٌ عليه.

 

از عمر بن خطاب رضی الله عنه روايت است که:

رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: چون شب از اينجا روی آورده و روز از اينجا پشت گرداند و آفتاب غروب کند، همانا روزه دار افطار نموده است.

 

 وَعَنْ أَبي إِبراهيمَ عبدِ اللَّهِ بنِ أَبي أَوْفى رَضِي اللَّه عنْهُمَا، قال: سِرْنَا مَعَ رسولِ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم، وَهُوَ صائم، فَلَمَّا غَرَبتِ الشَّمس، قالَ لِبْعضِ الْقَوْم: « يَا فُلانُ انْزلْ فَاجْدحْ لَنا، فَقَال: يا رَسُول اللَّهِ لَوْ أَمْسَيت؟ قال: « انْزِلْ فَاجْدَحْ لَنَا » قال: إِنَّ علَيْكَ نَهَارا، قال: « انْزلْ فَاجْدَحْ لَنَا » قَال: فَنَزَلَ فَجَدَحَ لَهُمْ فَشَرِبَ رسُولُ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم، ثُمَّ قالَ: « إِذا رَأَيْتُمُ اللَّيْلَ قَدْ أَقْبَلَ مِنْ ههُنَا، فَقَدْ أَفْطَرَ الصَائمُ » وأَشارَ بِيَدِهِ قِبَلَ المَشْرِق. متفقٌ عليه.

 

از ابو ابراهيم عبد الله بن ابی اوفی رضی الله عنه روايت شده که گفت:

با رسول الله صلی الله عليه وسلم در حاليکه روزه داشت، رفتيم و چون آفتاب نشست برای بعضی از گروه فرمود: فلانی، پائين شو برای ما سويق را به آب خلط کن.

گفت: باشد تا خوب شب شود.

گفت: پائين شو  برای ما سويق را به آب خلط کن.

گفت: هنوز که روز است!

فرمود: پائين شو برای ما سويق را به آب خلط کن.

گفت: بعد وی پائين شده برای شان سويق را به آب خلط کرد و رسول الله صلی الله عليه وسلم آشاميده و فرمود: چون ديديد که شب از اينجا روی آورد به تحقيق روزه دار افطار کرده است و بدستش بطرف شرق اشارت نمود.

 وَعَنْ سَلْمَانَ بنِ عَامر الضَّبِّيِّ الصَّحَابيِّ رَضِيَ اللَّه عَنْه، عن النَّبِيِّ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قَالَ: «إِذَا أَفْطَرَ أَحَدُكُم، فَلْيُفْطِرْ عَلى تَمْر، فَإِنْ لَمْ يَجد، فَلْيُفْطِرْ على مَاءٍ فَإِنَّه طَهُورٌ » .  روَاهُ أَبو دَاود، والترمذي وقال: حديثٌ حَسَنٌ صحيح.

از سلمان بن عامر ضبی صحابی رضی الله عنه روايت است که:

پيامبر صلی الله عليه وسلم فرمود: هرگاه يکی از شما افطار نمود، بايد با خرما افطار نمايد و اگر نيافت، بايد با آب افطار کند، زيرا آب پاک کننده است.

وَعَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللَّه عَنْه، قال: كانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم يُفْطِرُ قَبْلَ أَنْ يُصَلِّيَ عَلى رُطَبَات، فَإِنْ لَمْ تَكُنْ رُطَبَاتٌ فَتُمَيرْات، فإِنْ لمْ تَكُنْ تُميرْاتٌ حَسَا حَسَواتٍ مِنْ ماءٍ رواه أبو داود، والترمذي وقال: حديثٌ حسن.

از انس رضی الله عنه روايت است که:

رسول الله صلی الله عليه وسلم به چند دانه رطب (خرمای تازه) افطار می نمود. اگر خرمای تازه نمی بود، پس به چند دانه تمر (خرمای خشک) و اگر چند دانه تمر نمی بود، چند جرعه آب می نوشيد

نويسنده : م/ابوالطیب

About admin